Je stem, wat betekent die voor je? Hoe zou het zijn om geen stem te hebben - letterlijk of figuurlijk? Het is een vraag waar ik me al mijn hele leven bewust en onbewust mee bezig houd. Want... mijn moeder verloor haar stem letterijk tijdens een operatie om de kanker in haar schildklier te verwijderen. Ik was 9. Ik had nog geen idee dat ik mijn carrière zou wijden aan de stem. Maar achteraf gezien, dat is wel hoe het begon...

 

In 2007 verhuisde ik tijdens mijn studie zang & muzikaal ondernemerschap aan de Rockacademie voor stage naar Kenia; een plek waar ik me op m’n levendst voelde. Daar richtte ik Sauti Academy op; waar ongehoorde zangtalenten de ruimte kregen om uit te groeien tot (inter)nationale supersterren, “onmogelijke” professionele muziekcarrières te starten en te schitteren.

Jaren later, tijdens mijn eerste tijd in Kenia werd ik uitgenodigd om zangworkshops te gaan geven in de gevangenis. Voor mannen die daar vastzaten, soms met een reden en vaak helaas ook onterecht. Ik ontmoette Elijah, waarmee ik tot de dag van vandaag nog steeds bevriend ben. Hij vond zijn stem terug tijdens de workshops. En gelukkig kwam hij snel vrij.

Nu, terug in Nederland coach ik verschillende mensen en beweeg ik me wekelijks tussen 1-1 sessies met een senator, senior manager en NGO projectmanager, workshops met dak- en thuislozen en muzieklessen voor basisschoolkinderen. Met hetzelfde doel; het maakt niet uit wat je achtergrond is, je mag jezelf laten horen.

De vorm is veranderd over de jaren, maar mijn "waarom" is alleen maar sterker geworden. Ik geloof diep dat iedereen het waard is om z'n stem te gebruiken, om zichzelf te laten horen. En ook om gehoord te worden.​

​​​​​​

Ik geloof niet in het regisseren van mensen. Dan ga je een trucje uitvoeren. Te vaak leren we wát we mogen zeggen, hóe we moeten klinken en in welke toon we “acceptabel” zijn. Maar dat heeft niets met authenticiteit te maken. Je mag eerlijk zijn, fel, zacht, ongefilterd, kwetsbaar en krachtig. De wereld verandert niet door perfect geregisseerde speeches, maar juist door echte verhalen en door de moed van mensen die weigeren zich langer stil te houden.

​

Als je me zou kennen, zou je weten dat:

• ik twee fantastische kinderen van 4 en 11 met mijn Keniaanse partner heb 

• we thuis Swahili, Nederlands en Engels spreken

• een mij onbekende dame ooit niet geloofde dat mijn dochter uit mijn buik was gekomen; ze vroeg wel 3 keer waar ik haar had geadopteerd - en dat dit het begin was van mijn interesse en activisme in anti-racisme werk

• ik op mijn 18e auditie deed voor Idols, niet door de eerste ronde kwam en tien jaar later als jurylid mocht meewerken aan de Oost Afrikaanse Tusker Project Fame wat in 5 landen live op TV werd uitgezonden

• ik een chaotisch hoofd heb wat NOOIT stilstaat en slecht stil kan zitten (behalve met een echt lekkere cappuccino)

• ik graag op bijzondere plekken kom; van het geven van workshops op death row in een gevangenis in Nairobi, tot met pure toeval op de Kilimanjaro gaan logeren; van het bezoeken van een voormalige gevangene in zijn Masai dorp tot het organiseren van stadion concerten voor 60.000 man

• een van mijn zangstudenten uit Nairobi een Grammy won voor het meeschrijven aan Burna Boy’s album

• ik winter, kou en regen haat en een echt zon-mens ben; ik droom van een huisje aan het prachtige witte zandstrand van Diani Beach (Kenia).